1. Kucie: Niska odporność na odkształcenia w wyniku kucia na gorąco, dobra plastyczność, szeroki zakres temperatur kucia i niska skłonność do pęknięć kuźniczych, pęknięć na zimno i wytrącania węglików sieciowych.
2. Przetwarzalność wyżarzania: szeroki zakres temperatur wyżarzania sferoidyzującego, niska twardość wyżarzania przy małym zakresie wahań i wysoka szybkość sferoidyzacji.
3. Skrawalność: Duże parametry skrawania, małe zużycie narzędzia i mała chropowatość powierzchni.
4. Wrażliwość na utlenianie i odwęglenie: Dobra odporność na utlenianie w wysokich temperaturach, powolne tempo odwęglenia, niewrażliwość na media grzewcze i niska skłonność do powstawania wżerów.
5. Hartowność: Jednolita i wysoka twardość powierzchni po hartowaniu.
6. Hartowność: Po hartowaniu można uzyskać głęboko utwardzoną warstwę; utwardzanie można osiągnąć stosując łagodne środki hartujące.
7. Skłonność do deformacji i pękania podczas hartowania: Mała zmiana objętości po konwencjonalnym hartowaniu, niewielkie wypaczenia i zniekształcenia oraz niska skłonność do nienormalnych odkształceń. Hartowanie konwencjonalne wykazuje niską podatność na pękanie i jest niewrażliwe na temperaturę hartowania i kształt przedmiotu obrabianego.
8. Skrawalność: Ściernica ulega stosunkowo niewielkiemu zużyciu, ma wysoki-ograniczenie szlifowania bez przypaleń, jest niewrażliwa na jakość ściernicy i warunki chłodzenia oraz jest mniej podatna na uszkodzenia spowodowane szlifowaniem i pęknięcia.